Düş Bahçesi…

İncelik yorgunluğu diye bir şey var. Hayata hoyratça değil, dikkatle bakmanın; kelimelerini seçmenin, karşındakini anlamaya çalışmanın, kırmamak için özen göstermenin ve bütün bunları yaparken kendi sınırlarını da korumanın…

Bir Çocuk…

Ailenin her zaman en neşelisi, en çok konuşanı, hiçbir şeyi kolay kolay beğenmeyeni, her şeye bir kulp bulanı ben oldum. Çocukluğumda kendi kendime “En iyi ne öğrendin?” diye sorsaydım sanırım hiç düşünmeden “Sıkılmayı.”…

Kabul Görmek…

Bazı günler hayattan çok zorlanıyorum. Sanki kalbim bütün kırgınlıklarını uzun zamandır biriktirmiş de bir sabah önüme bir tabakta koyuvermiş gibi. “Al,” diyor, “bunlar senin.” Zihnimin şaşkınlıklarına değil de…

27 Eylül…

Her yaş güzellikle geliyor elbet. Ama bazı yaşlar insanı kendisine başka türlü gösteriyor. Çoğu doğum günü sabahı, bir önceki gecenin aynı insanı olarak uyanıyoruz. Haklı olarak. Gece yarısı insanın içine yeni bir akıl…

Pencere…

Bazı günler zor geçiyor, yalan yok. İnsan bir sebepten duygularını toparlayamıyor. İçini olduğu gibi bırakıyor, kendine sıkışıyor. Sonra uzun bir yürüyüşe çıkıyor, biraz müzik dinliyor ve kendisini zamana emanet ediyor.…

Kendimden Kendime…

İnsan yaşayıp yaş aldıkça iki şey çok değişiyor sanki: Gözlerindeki ifade ve hayattan bekledikleri. Bu aralar arkadaşlarıma ara sıra öyle şeyler söylüyorum ki cümle ağzımdan çıktıktan sonra kendi kendime, “Bunu ben…

Yollar…

Krzysztof Kieślowski’nin sorumluluk üzerine söylediği bir söz uzun zamandır aklımda; yollarımız, farkında olsak da olmasak da sürekli kesişiyor ve bu yüzden yalnızca kendimiz için yaşamıyoruz, yaptığımız şeylerin etkisi…

Thailand…

İnsanın kaderinin tuhaf taraflarından biri, bugün attığı adımın onu yarın nereye götüreceğini bilmemesi; belki yolculuğu bu yüzden seviyorum, çünkü her şeyi bilerek çıktığım bir yol bana biraz eksik geliyor. Yıllar sonra…

Bali…

Yazmak benim en tatlı terapim; size ulaşan bu satırlar önce günlüğüme dökülüyor ve kimsenin okumayacağını bildiğim metinlerin bende ayrı bir yeri var. Orada daha cesurum, daha az terbiyeli, daha dağınık; cümleyi güzel bitirmek,…

Solo Travel…

Kendimi bildim bileli bir şeyler yazdım; defterlere, kâğıt parçalarına, bazen bir kitabın kenarına, sonra yıllarca kendi siteme ve bu aralar daha çok kitap için. Uzun zamandır siteye yeni bir yazı yüklemedim ama insanın ezbere…