Yazılarım

“Alice Fikirler Diyarında”, felsefeyi öğretmeye çalışan bir kitaptan çok, insanı kendi düşüncelerinin arasına bırakan bir yolculuk gibi geldi bana. Sayfalar ilerledikçe Alice’in karşılaştığı düşünürlerden ziyade,

Bugün Zeytin Ağacı dizisinin 3. sezonunu izlerken, kendimi hikâyenin akışından çok, onun bende uyandırdığı düşüncelerin içinde buldum kendimi . Dizinin çekildiği toprakların, doğup büyüdüğüm, çocukluğumun

Yalancıdan korkmuyorum ama kendi yaptığını bastırmak için yapamayacağı şey olmayanlardan ve ciddi ciddi kendini yapmadığı şeylere inandırıp, gerçeğin ne olduğunu bildiği hâlde kendini savunan insanlara

İnsanın kırılma anından sonra kendi bütünlüğünü muhafaza ederek yoluna devam edebilmesi, derin bir içsel güç göstergesidir. Bazen en kırılgan görünen kişi en güçlü dönüşümü yaşar;

Çok kendiliğinden oldu. Ruhum son bir haftada birkaç aidiyet birden hafifledi. Şu ahir ömrümde ilk defa sonucunu değil, sürecini düşündüğüm günler geçirdim. Hayat hepimiz için

Geçen gün kendime şu soruyu sordum; İyi bir insan olmak, her şeye sessizce katlanmak mı demek? Yoksa iyilik, kendi ruhunu incitmeye izin vermemek midir? Yeni

Bazen bir an oluyor iyi olan her şey gelip buluyor insanı. Ve öyle bir dönemde, anda gerçekleşiyor ki; Bir bilet, bütün hayatına reset veriyor. Her

İnsanın en yüce, en üstün, en asil, en saf yanı neresidir diye soruyor dün gece Netflix de izlediğim bir dizide. Sonra da cevap veriyor; “Ruhu”.

Bazen işler umduğun gibi ilerlemiyor, bazen hayalin zaman aşımına uğruyor, bazen o çok uzun yolun daha en başında hissettiklerin kalbini sıkıştırmaya başlıyor. Bazen de hayat