RAFİNE

Sakin bir köşede kitabım ve kahvem ile ruhumu gezdiren zamanlar yaratıyorum. Kendim için, kendime iyi gelmek için bazen de sadece canım öyle istediği için… Böyle anlarda yani tüm kaostan, tüm insanlardan, tüm olaylardan hatta…

Sevmek ve Sevilmek

Sevmek ve sevilmek. Sevmeyi bilmek ya da gerekiyorsa Erich Fromm’un da dediği gibi bir sanat dalını öğrenir gibi öğrenmek. Bir de tabi sevmekle yetinmeyip bunu gösterebilmek.Bunlar ne kadar detaylı, ne kadar inci oyası gibi konularmış…

Amsterdam ve Den Haag Günlükleri

Kendimi, kontrollü eylemsizlik planımı, iç sesimi, bir de kitaplarımı alıp geldim buraya.Bazen çok doğru kararlar alıyorum. Şehirleri seviyorum; güneş güzel battığı için severim örneğin bir şehri, yemek kültürü damağıma…

Roma…

Bir peri masalında yaşıyor gibi hissettiren şehir Roma. Ortaçağ kasabalarına en çok yakışan gri, puslu bir havada hafif yağmurlu bir güne uyandım. Via Dei Coronari isimli bir caddede 18. yüzyıldan kalma bir evde kalıyorum. Saat…

Uyanış

Her kavram yaşadıkça oturuyor insanın zihninde, gerçekten yaşayınca öğretiyor kendini. Bir şey olmak isteyip olamamak korkunç bir his! Yapmak isteyip yapamamak, gitmek isteyip gidememek, kalmak isteyip kalacak tek bir sebep bulamamak!…

Beklenmeyen Ağrı

Havanın güzel ve balkon kapısının açık olduğu bir sabah, bir yandan mutfakta kahvemi hazırlayıp bir yandan da müziğimi dinlerken ani gelen bir ağrı ile olduğum yere kıvrılıyorum. Kendime acı eşiğimin yüksek olmasına rağmen,…

Solo Travel Roma

Yeni yılın ertesi günü mucize olmayacağını bilsek de yeni yıla girerken yeni kararlar alıyor, niyetlerimizi belirliyor, hedefler koyuyoruz. Özünde kendimizden bir rica da bulunuyoruz aslında. Doğru şekilde alınan kararların hayatımıza…

2024 Açık Mektup

Yılın ilk günü hayallerle, son günü gerçeklerle baş başa olacağımız şu son günlerde 2023’ü uğurlamanın şenliği var içimde. Olmam gerekenlerin önceden belirli olduğunu düşündüğüm hayatta; çevresel faktörlere göre…

Düş Bahçesi

  “İncelik yorgunluğu” diye bir şey var. Her şeye en derin, en anlamlı, en zarif, en empatik bakma çabası bazı anlar geliyor ki gönlünü yoruyor insanın. Bu düşüncelerimden sebep; Düşüme uzanan uzun ve kısa bir köprü…

Bir çocuk

Ailenin her zaman en neşelisi, en çok konuşanı, en bir şey beğenmeyeni, en her şeye bir kulp bulanı hep ben oldum. Çocukluğumda kendi kendime ne öğrendim diye sorsam, sanırım en iyi sıkılmayı öğrendim derdim. Hakkıyla sıkılmayı.…