Yazılarım

Daha ne kadar davetkâr olabilir ki bir yer. Hayatımın tam merkezinde gezintideyim bugün. Kitap kafelerin büyüsüne oldum olası hayranlığım düşkünlüğüm ayrı bir zaafım var. Başka

İstanbul’un kitap kafelerinde başka bir zaman akıyor sanki. Şehrin görkemi, sokakların telaşı, tarihin iç içe geçtiği o kendine has doku; bir de bütün bunların arasına

Uzun satır aralarım yok bu yazımda. Yalnızca birkaç kelimeyle, bu fotoğrafın bende bıraktığı etkiyi unutmamak adına buraya çivilemek istiyorum… Tam yedi gece, sekiz gün. Sancılı

İnsan gözleriyle koca bir denizi kucaklayabilir, martılarla konuşabilir, gece olduğunda gökyüzündeki yıldızları öpebilir. Kalbiyle şiir okuyabilir, kitaplarla el ele tutuşabilir. Hem yağmuru hem güneşi aynı

Geçtiğimiz birkaç günü ağır bir soğuk algınlığının içinde, hasta geçirmemiş olsaydım bugün kitabım için İstanbul’a doğru yola çıkıyor olacaktım. Cumartesi günü edebiyat editörümle yapacağımız görüşme,

Bir yılı geride bıraktım mı sahiden? Virajları, kasisleri, durakları, yürüdüğüm patikaları, koştuğum sokakları… Ondan emin değilim. Ama bugün kutlamaya değer bir yaşı daha arkamda bırakıyorum.

Alice Fikirler Diyarında, felsefeyi öğretmeye çalışan bir kitaptan çok, insanı kendi düşüncelerinin arasına bırakan bir yolculuk gibi geldi bana. Sayfalar ilerledikçe Alice’in karşılaştığı düşünürlerden çok,

Bugün Zeytin Ağacı dizisinin üçüncü sezonunu izlerken bir süre sonra hikâyeden koptuğumu fark ettim. Ekrana bakıyordum ama başka bir şey görüyordum. Ayvalık’ı. Doğduğum, büyüdüğüm, çocukluğumun

İnsanın kırıldıktan sonra kendi bütünlüğünü muhafaza ederek yoluna devam edebilmesinde hayran olduğum bir şey var. Kırılmamak değil. Kırıldığın yerden ibaret kalmamak. Bazen en kırılgan sandığımız